Miłość po porodzie – jak poród wpływa na bliskość

Poród i narodziny dziecka zawsze wpływają na bliskość

Poród i narodziny dziecka wpłyną na relację i na seks pary – to pewne. Sposób, w jaki wpłyną, zależy od wielu czynników, między innymi od przebiegu samego porodu i od tego, jak zostanie przeżyty. Wiele rzeczy można zrobić jeszcze przed porodem, żeby zaopiekować relację, i wiele trzeba robić po porodzie, bo sama się o siebie nie zatroszczy – jak to się dzieje na wcześniejszych etapach związku.

Zmiana chemii w organizmie mamy

U mamy karmiącej poziom prolaktyny jest bardzo wysoki. Dziecko, dojadane co około dwie godziny, jest w ciągłej bliskości ciało do ciała – w efekcie mama bywa tą bliskością „przepełniona”. Prolaktyna dodatkowo blokuje owulację, czyli teoretycznie zmniejsza płodność.

Kobieta niepłodna, produkująca mleko, niedospana i zmęczona bliskością fizyczną rzadko będzie szukać dodatkowego kontaktu z partnerem – częściej będzie chciała po prostu zasnąć i mieć spokój od dotyku. Jeśli brodawka była przez dziesięć godzin „maltretowana” przez dziecko, dotyk kogoś innego w tym miejscu bywa odbierany wręcz jako agresja. To nie dotyczy każdej kobiety, ale wielu.

Mapa ciała kobiety zaczyna się zmieniać już w ciąży – miejsca, które wcześniej sprawiały przyjemność, mogą jej już nie sprawiać, a nowe miejsca mogą się odkrywać. Libido bywa niższe, bywa też wyższe – warto te zmiany po prostu obserwować i się do nich dostosowywać, bo ciąża nie trwa wiecznie.

Rozmowa o seksie – ćwiczenie do zrobienia w ciąży

Polska kultura dopiero uczy się rozmawiania o seksie wprost – przez dziesiątki lat po prostu „siedziało dobrze albo źle” i nikt o tym nie mówił. Warto jeszcze w ciąży przegadać z partnerem, co się zmieniło i czego można się spodziewać po porodzie. Z dzieckiem spontaniczność bliskości zwykle się zmniejsza – trzeba zacząć bardziej planować pewne rzeczy, „wstrzeliwać się” w odpowiedni moment, myśleć o tym racjonalnie, a nie tylko słuchać ciała.

Przebieg porodu a relacja

Dobry poród, czyli kobieta czująca swoją moc, tata towarzyszący w pełni przygotowany i chcący tam być, może bardzo rozwinąć cielesność pary. Ale bywa inaczej: tata, który nie czuł się na siłach, poszedł z lojalności, ale się „nie odnalazł” – to może zostać w nim jako uraz. Albo oboje chcieli, ale poród okazał się trudniejszy niż się wydawało – to inny punkt startowy do powrotu do siebie po porodzie.

Dlatego ważne jest wspólne przygotowanie, dobra szkoła rodzenia i rozmowy w przerwach między zajęciami. Jedno z zadań proponowanych na kursie w Koali to ćwiczenie otwartości na towarzyszenie – albo nieuczestniczenie – w porodzie, bez presji społecznej, że „dobry ojciec to ten, który idzie do porodu i wszystko ogarnia”.

Poród jest bardzo kobiecym wydarzeniem – w pierwotnych grupach ludzkich towarzyszyły w nim głównie kobiety. Dziś towarzyszą ojcowie, głównie dlatego, że życie się zmieniło i najbliższą, najbardziej intymną osobą jest zwykle partner, nie dalsza rodzina czy inne kobiety z otoczenia. To jest zupełnie zrozumiałe, że chce się mieć go przy sobie.

Warto być otwartym na wsparcie bliskich w trakcie porodu, ale też na to, że to wsparcie nie musi być zapewnione przez ojca dziecka. Zalecana jest szczera, otwarta rozmowa w ciąży – zarówno kobieta, jak i partner powinni mieć przestrzeń do powiedzenia prawdy. Taka rozmowa może doprowadzić do wniosku, że partner będzie przy porodzie tylko na niektórych etapach, a na wypadek potrzeby para znajdzie zastępczą osobę „pod telefonem”, albo że od początku poród będzie odbywał się z inną bliską osobą.

Warto dać partnerowi realną przestrzeń, żeby powiedział, że nie czuje się pewnie na sali porodowej. Pomocne jest ćwiczenie z dwiema kartkami: „Chciałabym, żebyś mi towarzyszył, ponieważ (…), ale też mam obawy, że (…)” i analogicznie dla partnera. Łatwo jest zakładać bez słów, że druga strona myśli to samo – że skoro mnie kocha, to oczywiście będzie przy porodzie, a z drugiej strony, że skoro kocha, to musi być – żadne z tych założeń nie musi być prawdą. Jeśli finalnie partner będzie przy porodzie, ta wcześniejsza rozmowa daje podstawę do rozmowy po porodzie – nie na drugi dzień, ale miesiąc, może półtora później – o tym, czym poród był dla każdej ze stron, czego się obawiano, co zachwyciło.

Jak nie tracić bliskości w trakcie ciąży i po porodzie

Przez całą ciążę warto utrzymywać bliskość, seks, flirt – nie bać się zmian w ciele i nie obawiać się o ciążę, tylko modyfikować życie erotyczne tak, żeby do samego końca znajdować bliskość dobrą i rozwijającą dla obu stron.

Po porodzie do pełnego współżycia wraca się zwykle po około sześciu tygodniach – warto przed tym pójść na wizytę kontrolną do lekarza prowadzącego, żeby upewnić się, że wszystko jest w porządku.

Seks ma wiele wymiarów. Zaraz po porodzie kobieta prawdopodobnie nie przyjmie intensywnej relacji, ale z ogromną wdzięcznością przyjmie na przykład umiejętny, relaksacyjny masaż pleców – przy wielogodzinnym karmieniu i przewijaniu bolą plecy, a pierś, która ważyła wcześniej 200 gramów, teraz waży pół kilograma.

Warto uczyć się tego dotyku wcześniej, w ciąży – jaka intensywność, jaka temperatura dłoni, czy wolimy dotyk ciepłych rąk czy sprzętów do masażu. Przydają się proste akcesoria: szczotka o różnej twardości do pobudzania ciała, piłeczki (tenisowe lub specjalne) do masowania okolic kości krzyżowej, termofor – na przykład woreczek z pestkami wiśni podgrzewany w mikrofalówce. Dobrze uczyć się masażu nawzajem – masując drugą osobę tak, jak sobie wyobrażamy przyjemność, dajemy jej sygnał, czego sami oczekujemy, a komunikacja w trakcie („trochę delikatniej”, „to miejsce omiń”) uczy obie strony i przydaje się potem w trakcie porodu.

Pomocna bywa też chusta rebozo – sposób delikatnego otulania i bujania ciała; używana jest też w czasie porodu do łagodzenia bólu i wzmacniania rozluźnienia miednicy, barków, szyi.

Zapachy w okołoporodowej aromaterapii: lawenda i sosna/świerk działają raczej rozluźniająco, cytrusy (grejpfrut, mandarynka, pomarańcz, limonka) raczej aktywizująco. Klucz nie jest w teorii zapachów, tylko w tym, czy dany zapach po prostu się lubi – warto odkrywać to wcześniej, nie w dniu porodu.

Randki po porodzie

Warto pamiętać o czasie we dwoje, bez rozmów o pieluchach, lekarzach i teściowych – czyli o randce. Na początek randka może odbywać się w domu: kiedy dziecko po kąpieli i wieczornym karmieniu zwykle zasypia na dłużej, warto przygotować sobie wtedy wspólny czas – nawet jeśli skończy się zasypianiem w przytuleniu po kilku minutach, to wciąż czas poświęcony relacji.

Z czasem, kiedy dziecko jest starsze i łatwiej “obsługiwalne”, randki można wynosić z domu – na krótkie wypady do najbliższej restauracji, gdy ktoś popilnuje malucha przez dwie godziny. Dobrze zapisać sobie w kalendarzu termin na pierwszą taką randkę – najlepiej najpóźniej do trzech miesięcy po porodzie.

Kiedy dziecko ma około roku, warto zaplanować cały dzień tylko dla siebie (bez kontaktu z opiekunem, jeśli nie ma potrzeby), a później nawet weekend bez dziecka – żeby się wyspać, obudzić w nowym miejscu i mieć czas tylko dla siebie, ufając opiekunowi i nie interesując się bez potrzeby tym, co się dzieje w domu.

Rozjazd dwóch światów

Często rolę opiekuna w domu przejmuje mama, a tata wraca do pracy – i powstaje rozjazd dwóch światów: dom, pieluchy, karmienie z jednej strony, praca, relacje, inne sukcesy z drugiej. Warto nie bać się zostawiać dziecka z zaufaną osobą (partnerem, opiekunką, dziadkami) i wychodzić choć na kilka godzin – do ludzi, w góry, na warsztat, gdziekolwiek. To sprawia, że tacie łatwiej być na bieżąco z codziennością domu, a mamie łatwiej „wywietrzyć głowę” i chętniej wrócić do codziennych zadań.

FAQ

Czy poród zawsze wpływa na relację?
Tak, zawsze, pytanie tylko w jaki sposób. Dobry poród, przeżyty wspólnie i zgodnie z oczekiwaniami, może zbliżyć parę, a trudny czy nieprzygotowany może zostawić uraz.

Dlaczego libido spada po porodzie?
Wysoki poziom prolaktyny u karmiącej mamy, przewlekłe niedospanie i nadmiar bliskości fizycznej z dzieckiem obniżają chęć na dodatkowy dotyk. Stymulacja w miejscu, które cały dzień drażniło dziecko, bywa wręcz odbierany jako nieprzyjemny.

Kiedy wraca się do pełnego współżycia?
Zwykle po około sześciu tygodniach, po wizycie kontrolnej u lekarza prowadzącego. Ta wizyta pozwala upewnić się, że rany się zagoiły i organizm jest gotowy.

Jak przygotować się na rozmowę o towarzyszeniu w porodzie?
Pomaga ćwiczenie z dwiema kartkami, na których każda strona pisze: “Chciałabym żebyś był, ponieważ (…), ale obawiam się że (…)”. Dzięki temu obie strony mówią wprost, czego chcą i czego się boją, zamiast zakładać bez słów, co druga strona myśli.

Jak wrócić do randek po porodzie?
Najpierw w domu, wieczorem, gdy dziecko zasypia po kąpieli i karmieniu, potem na krótkie wypady poza dom. Dobrze zapisać w kalendarzu termin najpóźniej do trzech miesięcy po porodzie, a po około roku zaplanować nawet cały dzień czy weekend bez dziecka.

W Koali

O takich sprawach i wielu innych opowiadamy na naszych zajęciach szkoły rodzenia i warsztatach.

Sprawdź, czy odpowiada Ci nasz sposób mówienia o porodzie, połogu i pielęgnacji noworodka.

Zobacz jak możemy Ci pomóc.